Haiku
De acht nieuwste haiku
KLIK OP DE TITEL om de volledige tekst te lezen op de website van Beelden van leven.
-
Koude winterdag
Koude winterdag -
op een stam begroeid met mos
landt een vogeltje.Als je in het bos wandelt en je luistert goed, dan kun je veel zien.
Natuurlijk moet je ook stilstaan en goed kijken en een verrekijker helpt, want het zijn maar kleine vogeltjes, de goudhaantjes. Van snavel tot staartpunt meten ze slechts 9 cm, en ze wegen vaak niet meer dan 5 gram! Waar ik woon trekken ze vaak op met groepen staartmezen, die kleine acrobaten met hun lange staart. Ze kwetteren erop los. En als je goed luistert, hoor en zie je ook de Goudhaan. Meestal zitten ze hoog in de bomen, maar Goudhaantjes komen soms ook verrassend laag en dichtbij.
En als je het gelukt hebt dat je ze ook kunt fotograferen met een goede camera, dan kun je thuis nog lang
... -
Oudjaar uitgeteld
Wij woonden in de dorpsstraat. Daar was altijd veel te doen in de oudejaarsnacht. Veel mensen op straat, gelukwensen, vuurwerk en ook vreugdevuren.
De traditie is dat het nieuwe jaar met veel vuur en enthousiasme wordt verwelkomt: Gelukkig nieuwjaar! Roepen we elkaar toe.
In 2025 werd bekend dat er een vuurwerkverbod zou komen. Dat was voor veel mensen aanleiding om extra vuurwerk te kopen: nog een keer knallen!
De jaarwisseling verliep op veel plekken onrustig, we horen en lezen berichten van ongelukken, branden (de Vondelkerk in Amsterdam werd verwoest) en geweldsincidenten. Twee doden door vuurwerk en anderen raakten zwaargewond, hulpverleners werden herhaaldelijk aangevallen.
De traditie vraagt zijn tol?Oudjaar uitgeteld –
in onze straten vol vuur
landt het nieuwe jaarKort na middernacht
... -
Een hoopvol seizoen
21-12
Winterwende - bijna kerst
het is koud in huis
deze lange avonden
verlichten sterren de nachtDe wereld is verstild. De nachten zijn lang en buiten is het koud, steek de haard aan!
De winterwende of midwinter luidt het begin in van de winter op (of rond) 21 december, de dagen zijn dan het kortst. Dat is hoopvol, want dat betekent dat de dagen nu weer langer worden. Traditioneel wordt dat rondom deze datum in allerlei vormen gevierd. Bij de midwinterfeesten worden lichten en vuren ontstoken waaraan we ons kunnen warmen. En op koude nachten, bij helder vriesweer dragen de twinkelende sterren aan de feestvreugde bij!
Er zit natuurlijk veel symboliek in het idee dat het begin van de winter juist op dit moment op de kalender is geplaatst. Het begin van de winter, seizoen van
... -
Roerloze reiger
Roerloze reiger
dat visje komt te dichtbij;
rimpelend water!
-
O, jij koude steen
O, jij koude steen -
Vanuit twee hoge bomen
zweeft een enkel blad.HV
De begraafplaats aan de rand van het dorp is stil. Er staan bomen en struiken, de sfeer is intiem en rustgevend. Aan het begin rechts liggen wat oude kleine graven. Ik kwam er als kind samen met mijn ouders. Dan speelde ik onder die bomen. Mijn ouders verzorgden het graf. Zo is het in mijn herinnering, maar op de foto met die kleine rechtopstaande steen ziet deze plek er nog kaal uit. 'Onze lieveling' staat er op in rechte letters, gevolgd door haar naam.
Nu, jaren later, ligt iets verderop een steen met hun namen erop, onder hoge bomen. Ik kom er niet vaak meer, toch vind ik het belangrijk en troostrijk om te weten dat die plek er is.
Temidden van al die andere namen van mensen die hen kenden en die ik gekend heb in het
... -
Dorre bladeren
Einde van het pad;
de terugweg ligt vol met
dorre bladeren.Mijn eerste associatie met deze regels is iets sombers, een soort teleurstelling. Iemand die terugkijkt op het einde van het leven en alleen die dorre bladeren ziet. Ik wil ze weer wissen die regels.
Maar wacht, dat hoeft niet zo te zijn. Toen ik nog een kind was, vond ik dorre bladeren heerlijk om doorheen te lopen en te rennen. Ze ruisten heerlijk om mijn voeten heen, ik maakte er een spel van om er zoveel mogelijk in beweging te brengen.
Het is eind september nu ik dit schrijf – de herfstmaand. Het kind in mij krijgt zin om buiten te spelen en heerlijk door die dorre bladeren te lopen!
Einde van het pad;
de terugweg ligt vol met
dorre bladeren!Hoe is dat voor jou?
-
Tienduizend stappen
Tienduizend stappen
op dit slingerende pad -
om thuis te komen.
Opdat er een begin zij, werd de mens geschapen.” (Aurelius Augustinus De stad van God - Civitate Dei; hfdst. XII).
Na je geboorte ga je op weg, op je levensweg. Je zet veel stappen op die weg en levenspad slingert naar links, naar rechts, soms naar voren en soms ook naar achteren. Om uiteindelijk aan te komen waar je altijd al bent geweest: bij jezelf.
Die tienduizend stappen moet je trouwens niet letterlijk nemen, het aantal wil alleen tot uitdrukking brengen dat het er veel zijn.
Misschien wel enigszins vergelijkbaar met de woorden die als motto voorafgaan aan de roman De tienduizend dingen, het bekendste werk van Maria Dermoût (* 1888 te
... -
Het licht van de zon
Het licht van de zon
schijnt doorheen de bladeren;
De herfst kleurt het bos!
